از رمان جین ایر اثر شارلوت برونته...

زندگی برای تو فقط تنوع است و هیجان، وگرنه دنیا برایت میشود زندان. همه اش باید از تو تعریف کنند، همه اش باید به تو اظهار عشق کنند وگرنه پژمرده میشوی.

برای هر قسمت روز کاری در نظر بگیر. حتی یک ربع هم نباید خالی بماند. هر کاری را هم با روش و حساب و کتاب انجام بده، با نظم و انضباط. در این صورت روز هنوز شروع نشده به آخر میرسد، بدون اینکه خودت متوجه بشوی. مدیون کسی هم نمیشوی که کمکت کند تا بیکاریت پر بشود. مجبور نمیشوی دنبال گپ و همدلی و سنگ صبور بگردی.

[از صفحۀ فیسبوک یکی از دوستان]

پانوشت: این متن توصیه به مسخ است. آدم گاهی واقعاً باید مسخ بشه. فستیوال محرم نزدیکه و من دلم ده مون رو میخاد...، الان ده ساله محرمش رو ندیدم. حالیمم هست اگه برم نوستالژیم کوفتم میشه!

پانوشت 2: حتماً دستور نگارشی برای عامیانه نوشتن وجود داره و من نمیدونم. مسئولین رسیدگی کنن لدفاً